สำรวจชีวิตความเป็นอยู่ของผู้มีรายได้น้อยในอินเดีย
เมื่อพูดถึงประเทศอินเดีย ภาพลักษณ์ที่หลายคนคุ้นตาอาจจะเป็นความวุ่นวาย ความหลากหลายทางวัฒนธรรม หรือความยิ่งใหญ่ของสถาปัตยกรรม แต่ในอีกมุมหนึ่งของสังคมยังมีกลุ่มคนที่ต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก ท่ามกลางระบบชนชั้นที่ยังคงฝังรากลึก การจะทำความเข้าใจชีวิตของคนเหล่านี้โดยไม่มองผ่านสายตานักท่องเที่ยวทั่วไป จำเป็นต้องลองก้าวเข้าสู่ชุมชนและลองใช้ชีวิตแบบเดียวกับพวกเขาดูสักครั้ง
การกินอยู่อย่างประหยัด: 20 รูปีกับความอิ่มท้อง
โจทย์สำคัญของการใช้ชีวิตในฐานะคนชนชั้นล่างคือการจัดการกับค่าใช้จ่ายที่น้อยที่สุด ผมเริ่มต้นจากการตั้งเป้าหมายว่าด้วยเงินเพียง 20 รูปี หรือประมาณ 7-8 บาทไทย จะสามารถหาอาหารประทังชีวิตให้อิ่มท้องได้อย่างไร ในเขตชุมชนเมืองอย่างกูวาฮาติ การเดินสำรวจตามซอยเล็กๆ เผยให้เห็นวิถีชีวิตที่เรียบง่าย ร้านค้าขนาดเล็กริมทางกลายเป็นแหล่งอาหารหลักสำหรับคนในพื้นที่ แม้จะเป็นเพียงของทอดอย่างไก่ทอดปาโกร์หรืออาหารมังสวิรัติ แต่ด้วยราคาเพียง 10-20 รูปี ก็สามารถซื้อหาความอิ่มได้ไม่ยาก สะท้อนให้เห็นว่าในสังคมนี้ยังมีกลไกที่เอื้อให้ผู้มีรายได้น้อยสามารถดำรงชีพอยู่ได้
น้ำดื่มฟรีจากรัฐบาล: สวัสดิการที่จำเป็น
อีกหนึ่งประเด็นที่น่าสนใจคือเรื่องน้ำดื่มสะอาด ซึ่งเป็นปัจจัยพื้นฐานที่สำคัญ การเดินทางสำรวจพบว่ามีก๊อกน้ำสาธารณะที่รัฐบาลจัดสรรไว้ให้ประชาชนในชุมชน โดยเปิดให้บริการในช่วงเวลา 09.00 - 17.00 น. ซึ่งแม้จะเป็นระบบที่ต้องมีการวางแผนจัดการน้ำไว้ใช้ในเวลาที่ก๊อกปิด แต่ก็นับเป็นความช่วยเหลือที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งสำหรับคนที่ไม่สามารถซื้อน้ำขวดสะอาดดื่มได้ทุกวัน นอกจากนี้ยังมีมิตรภาพจากคนในท้องถิ่นที่พร้อมจะแบ่งปันน้ำใจและข้อมูล ทำให้การใช้ชีวิตในวันที่งบประมาณจำกัดไม่เป็นเรื่องที่หดหู่จนเกินไปนัก
การเดินทางและค่าครองชีพในมุมมองชนชั้นล่าง
ในด้านการเดินทาง การใช้รถเมล์เป็นทางเลือกที่คุ้มค่าที่สุดด้วยค่าโดยสารเพียง 10 รูปี หรือประมาณ 4 บาท ซึ่งถือว่าถูกมากเมื่อเทียบกับค่าบริการรถสามล้อปั่นที่มักจะคิดราคาตามความพอใจหรือตามระดับความเชื่อมั่นของผู้ให้บริการและผู้โดยสาร ทำให้เห็นว่าการเข้าถึงระบบขนส่งสาธารณะเป็นหัวใจสำคัญในการเคลื่อนที่ไปทำงานของคนในเมือง ในขณะที่เรื่องเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย ก็มีตลาดนัดข้างทางที่จำหน่ายสินค้ามือสองในราคาย่อมเยา เพียงไม่กี่สิบบาทก็สามารถหาเสื้อผ้าไว้สวมใส่ได้
บทเรียนจากความสุขในความพอใจ
บทสรุปจากการลองใช้ชีวิตด้วยงบประมาณที่จำกัดที่สุด คือการได้เรียนรู้ว่าความสุขไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนเงินเสมอไป แม้จะอยู่ในสถานะที่เรียกว่าชนชั้นล่างสุดของสังคม หากร่างกายยังแข็งแรงและมีความมุ่งมั่นที่จะทำงาน ก็สามารถหาเลี้ยงชีพและดำเนินชีวิตต่อไปได้ ความพอใจในวิถีของตนเองและการมีสังคมที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กัน กลายเป็นพลังบวกที่ทำให้ผู้คนเหล่านั้นยังคงยิ้มได้และมีความสุขในแต่ละวัน ซึ่งเป็นมุมมองที่คนนอกอาจมองไม่เห็นหากไม่ได้ลองสัมผัสด้วยตัวเอง
ที่มา : youtube channel Wepergee
